ของนัทเลื่อนขึ้น ของเราเลื่อนลงหนึ่งชั่วโมงวันที่ 25 ตุลาแหละ

เป็นกำลังใจให้นะ การที่เราทำอะไรที่เราไม่เคยทำมันเป็นการเพิ่มศักยภาพให้ตัวเอง แต่แน่นอนเพื่อขยายขีดความสามารถมันก็มีราคาที่ต้องจ่าย ไม่ว่าจะเป็นความกลัว ความเครียด ไม่สบาย บลาๆ แต่แล้ววันนึงที่ย้อนกลับมาแล้วจะเห็นว่าเราทำอะไรได้มากมายอย่างที่เราคิดไม่ถึงเลยแหละ เมื่อถึงวันนี้มันก็น่าภูมิใจนะจ๊ะ

+++ กรุรักมึงน่ะนะ

+++ ตอนนี้กรุอยากทำแบบมึงมาก ถึงแม้กรุจะรู้ว่าเบสิคสำคัญ แต่กรุไม่ไหวแล้วกับการนั่งเรียนๆๆ ฟังๆๆ ในห้อง กรุไม่ไหวแล้วกับบรรยากาศละม้ายคล้ายอันเดอร์แกรด สังคมเยอะๆ เจอเพื่อนมากๆ กรุรำคาญ รำคาญญญญญญญญญญญญญญญ

+++ ปัดโธ่เว้ย กรุรู้สึกเหมือนมึงเลย กรุไม่ประมาณตัวเองว่าเกิดมาไม่เคยเอาท์ดอร์อะไรขนาดนั้น กรุยังดำน้ำไม่เป็น กะจะไม่เรียนที่นี่อีกเพราะไม่ได้ตรวจสุขภาพมาราวห้าปี แพงก็แพง ทุนโคเวอร์ไม่หมด แล้วกรุจะทำยังไงอีก ถ้าเพียงแต่กรุไม่แรดออกจากสายแคนเซอร์ที่กรุคุ้นเคยมาหาอีบ้าดึกดำบรรพ์เนี่ย ชีวิตกรุก็คงไม่เหวแบบนี้ (มันไม่เหวหรอก แต่มันต้องต่อสู้เยอะมาก เยอะเกินไป เยอะจนแม่ง กรุจะต้องสู้ไปทำแมวอะไรนักหนา)

+++ สรุปคือกรุบ่นใส่มึงสินะ (ทำไมกรุไม่ปลอบมึงล่ะ) กรุทำไม่เป็นน่ะ (ตอบเองอีก)

อ่านละ ขำปลิ้นนน กั่ก ๆ ๆ ๆ ๆ

โอ๋ ๆ เอาน่าเดินมาทางนี้ละ ชั้นเชือว่าแกทำได้ สู้ ๆ น้องจ๋าว

ขอบคุณมากๆที่รัก
ได้ๆ เด๋วถ่ายรูปมาฝาก เอาเรื่องมาเล่า

โอ๋ๆๆ
แกเอ้ย ทุกคนก็ต้องผ่านกับอะไรที่กลัวมาทั้งหมดแหละ
เข้าใจว่า ตอนดำน้ำอยู่คงรู้สึกแย่ๆ แต่ว่าเราเชื่อว่าแกจะผ่านมันไปได้
เข้มแข็งไว้ แล้วก็เวลากลัวน่ะ หาเพื่อนที่ไว้ใจได้ แ้ล้วคุย มันจะดีกว่านะแก

สู้ๆเค้านะ ไปแล้วเป็นไงมาเล่าให้ฟังด้วย